De oorlog die in 1914 uitbrak legde de handel volkomen stil. Drie wagons stonden geladen om te worden verzonden en er kwam voor nog drie wagons lading in schuiten aanvaren. De drie geladen wagons moesten worden ontladen en de andere drie werden geweigerd omdat het Rijk al de wagons had gevorderd. Al deze goederen werden aanvankelijk opgeslagen in Koedooders Kunstmestloods maar werden laten thuisgehaald. Dit alles werd voor Kooiman een strop van zo’n f. 70.000,- Toen dan ook de novembermaand daar was kon Kooiman niet aan zijn verplichting tot betalen voldoen en gaf de helft. Binnen de twee jaar echter hadden de leveranciers ook het resterende bedrag in hun bezit. 

Ziehier een stukje levensgeschiedenis van een jong en vooruitstrevend zakenman gedurende de eerste 13 jaren. Toen hij voor het eerst naar Haarlem ging was hij 22 jaar en gehuwd en toen in 1914 de mobilisatie uitbrak nog maar 35 jaar oud. We zouden nog veel meer kunnen opsommen, doch we laten liever de gelegenheid aan de heer Kwantes, die tal van jaren de rechterhand van de heer Kooiman is geweest. De heer F. Kwantes kwam 1 mei 1924 bij Kooiman in dienst. De eerste boekhouder van Kooiman was Adriaan van Dorp, later werd het meester Meyer en nog later (dus tot 1924) Piet Kooiman Jacz. Kwantes vertelde zo in het algemeen iets over het vele werk dat moest worden verzet. In de drukke tijd lagen er stapels op stapels orders want veel moest weer worden doorgeleverd en vaak nog eens worden doorgeleverd. Eén en dezelfde partij werd verkocht, weer gekocht en opnieuw verkocht en zo soms tot zevenmaal toe.  

Kooiman kocht soms hele percelen ‘ineens’. Hij was werkelijk een expert op zijn terrein en wist precies wat er alzo aan de hand was. Op één dag was er zelfs een afnemer voor f. 81.000,- en één voor ruim f. 25.000,- dus voor meer dan f.100.000. Veel plantgoed werd in  Friesland en Groningen verkocht. Op dinsdag en woensdag  stonden vaak honderden kisten en manden in de schuur aan de Horn ‘Deo Juvante’ voor verzending gereed en Doef moest maar zorgen dat het weg kwam. Er was zelfs een dag van 1400 kisten en manden, nou dat zegt wat. Eerst kreeg Kwantes assistentie van Jac. Kooiman Wz. en later ook nog van D. Schuitemaker en altijd was daar Kooimans gezegde: Nou Frans, je redde je wel hé? 

Een belangrijk persoon was de heer Doef. Deze genoot het volle vertrouwen van Kooiman en diende hem jarenlang trouw. Ook hij heeft enorm veel werk moeten verzetten en er zijn ook heel wat ‘grappen’ uitgehaald. Kooiman noemde Doef dan: de opperzangmeester. Later kwam er de ‘eigen expeditie’ onder H. Bultsma en ook door hem is er als het ware ge-ezeld. Wat een vrachten sleepte die kerel naar De Zuid. Nacht en dag was hij soms in de weer. 

Kooiman was minstens 30 jaar correspondent van het Scheidsgerecht, hoofdbestuurslid van de Alg. Vereniging voor Bloembollencultuur en tevens bestuurslid en penningmeester van de plaatselijke afdeling. Hij was administrateur en diaken der Geref. Kerk en mede door zijn toedoen is de nieuwe gereformeerde kerk en pastorie gebouwd. Hij werkte dus niet alleen voor zichzelf maar deed ook veel belangeloos op ander gebied. Velen mochten maandags met hem meerijden, hoewel ze hem nog geen kopje koffie hebben aangeboden als dank. We zeggen deze dingen eens om de voorbije jaren opnieuw voor onze jongere en oudere plaatsgenoten te laten leven. 

En tot slot geven we nog het woord aan de heer M. van Heezen, die de waarde van de jubilaris, door alle tijden heen, op zo’n juiste prijs heeft weten te stellen: 

6 mei 1901…! Willem Kooiman voor het eerst naar de Bloembollenbeurs te Haarlem…! Wat zegt dit feit over ons Andijkers…van 1951…. Ogenschijnlijk zo goed als niets! En toch… is deze datum gebleken te zijn… een uiterst belangrijke voor onze gehele dorpsbevolking! Want op die dag is nieuwe bron van ‘welvaart’ aangeboord waarvan wij allen nog profiteren! Weliswaar was reeds eerder door enkele vooruitstrevende kwekers een poging in die richting gewaagd, doch zonder blijvend resultaat. Maar nu, dankzij het feit dat deze pionier nog meer handelaar dan kweker bleek te zijn, werd de ‘bollenbouw’ populair te Andijk en heeft enorm veel bijgedragen aan de materiële welvaart van ons dorp en verre omtrek. 

Nu dient erkend dat de mentaliteit van de Andijker tuinders, zijn streven ten zeerste heeft bevorderd, want het is van algemene bekendheid, dat een halve eeuw terug, het conservatisme in bedrijfsbeheer, de tuinders een tweede natuur was. In tegenstelling daarmede vermelden we dat vele van onze toenmalige tuinders en landbouwers, vooral te Andijk, zeer vooruitstrevend waren en graag wat nieuws aanpakten. Voeg nog daarbij dat onze jonge koopman-kweker, naast een goede kijk op zaken en vooruitzichten, een verkooptalent bezat dat hem in staat stelde om desnoods keistenen voor banketletters te verkopen, en het is duidelijk dat er in weinige jaren een handel werd opgebouwd, die bijkans ‘enig’ was, ook in de bollenwereld. Vele kleine  tuinders werden door hem tegen zeer gemakkelijke betalingsvoorwaarden aan bloembollen geholpen en danken daardoor hun vooruitgang aan hem. Tot aan de grote crisis in de dertiger jaren was Kooimans plantgoedhandel een van de grootsten in het bollenvak en voor miljoenen is er in die jaren omgezet”.